“Evet, kendisine acınılmasını istiyordu. Onun merhamete ihtiyacı vardı. Ta kalbinde bir şey, ona kendisini çekerek saçlarını gözyaşlarıyla ıslatacak sevecen bir kalp aratıyordu.”
“Durumun gereği bu iki kalp birbirine düşman olmaya mahkûmdular. Henüz olmamışlardı, belki daha olmayacaklardı, fakat bir gün bunun olacağı muhakkaktı.”