Galiba her şeyden çok onun ilgisini özlüyorum. O benim en iyi dinleyicimdi… Ona bütün başarılarımı, yerinde tanılarımı araştırmalarımdaki keşifleri, hatta bağışlarımı bile anlatırdım. Öldükten sonra bile beni dinlemeyi sürdürdü. Yıllarca onun benim arkamda olduğunu, başarılarımı görüp beni onayladığını hayal ettim. BABAMIN HAYALİ SOLDUKÇA, YAPTIĞIM İŞLERİN VE GÖSTERDİĞİM BAŞARILARIN HEPSİNİN BOŞA OLDUĞUNU, GERÇEK BİR ANLAM TAŞIMADIĞINI HİSSETMEYE BAŞLADIM.