100 küsür sayfalık kitabın belki beş yüz sayfada anlatılacak kadar yoğun, bir o kadar mânâlı mesajları ve metin altı bilgileri mevcut. İki ana karakter üzerinden ilerliyor hikaye. Lennie karakteri zeka geriliği yaşayan, iyi niyetli, saf, iri yarı, ve oldukça güçlü birisi. Yol arkadaşı olan George ise tam tersine kısa boylu, sıska kalmış fakat zekası ile ön plana çıkıyor. Bu iki arkadaş mevsimlik işçi olarak çiftlikten çiftliğe mahsul işlerinde çalışıyor. Lennie zekası nedeniyle sürekli başlarına iş açar ve sabit bir çalışma yerleri olmaz bu yüzden. George ise her ne kadar ona kızıyor gibi görünse de hikayede aslında şefkatle yaklaşır hep... Çiftlikte Candy adında yaşlı bir temizlikçi vardır; ümitsizliğin, yaşama sevincini yitirmişliğin sembolüdür adeta. Crooks adında zenci köle üzerinden yazar ırkçılığa karşıtlığının mesajını vermektedir. Curley'in karısı ise yalnızlığın sembolüdür. Onca şatafatın arasında ihtiyacı olan tek şey bir dosttur. Akıl ve gücün aynı anda olmadığı anlarda bir işe yaramadığını, bu iki kavramın birbirini tam olarak tamamladığını anlatıyor yazar. Yine aynı şekilde dostluk kavramının bir çıkar göz etmeksizin kendiliğinden ortaya çıktığını da gözler önüne seriyor Lennie ve George ile birlikte. Ümidin sürekli var olduğunu, kurulan hayaller gerçekleşmese bile ümit olmadan yaşanılamayacağını gözler önüne seriyor. İnsanın fare gibi çalışıp sonucunda bir parça peynir elde ettiğini anımsatıyor her satırında yazar. *** Çıkarılacak o kadar çok ders ve mesaj var ki... Emin olun yazdıklarımdan daha fazlasını bulacaksınız kitabı okuduğunuzda. Son kısım özellikle beni çok etkiledi ve bir alıntıyla bitirmek istiyorum incelememi. "Üzülme" dedi. "Bazen mecbur kalır insan."