Ahiret de cennette dünyaya batmış dünya boyasına boyanmış kişiye bir şey söylemez. Onun kalbini çağırmaz ahiret ,çağırsa da ahiretin çınlamasını duymaz o kalp. Bu kalbin gözlerinin görüş sınırı dünya çizgileridir.
"Nefsince de, sabah akşam rızasını isteyerek Rablerine yalvaranlarla beraber candan sabret. Sen dünya hayatının süsünü isteyerek onlardan gözlerini ayırma. Kalbini, bizi anmaktan gafil kıldığımız, nefsinin kötü arzusuna uymuş ve işi hep aşırılık olan kimseye uyma."
Kehf /28
Ah, bir sarkaç gibi bir ölüme bir hayata gidip gelen ruhlarla sadece biyolojik yaşantısının içinde vakit dolduran ruhlar arasında ne büyük uçurum vardır .