Yeni bir dünya ve herkes herkesi kendi kurallarıyla yaşatmak istiyor. Sonuç ise iğrençliklerden oluşuyor lakin kimse ders almamış değil bu hikayede. Kızgın, arsız ya da haylaz dediklerimizin akıllanması zor da olsa oluyormuş demek. Kitap bittiğinde “yeni bir sayfa açmam gerek kendime, bok püsür işte” diyorsunuz, bunu açacak olursak; bir sayfa açmalıyım, hayatıma yenilik getirmeliyim diyecek kadar bilinçlenmiş ama bok püsür diyecek kadar da gamsızsınızdır hala. İşte Otomotik Portakal...
Hepimizin Tanrı’nın meyve bahçesindeki dünya ağacı dediği şeyde yetiştiğimizi düşünüyordu ve oradaydık, çünkü Tanrı’nın sevgiye susuzluğunu bizimle dindirmesine gerek yoktu.