Buna karşın bize çocukluğumuzda anlatılan masallar çok daha samimiydi. Her sonundaki cümleyi hiç düşündün mü?
- Ve sonsuza dek mutlu yaşadılar.
Bu cümlenin içinde kaçınılmaz bir gerçek gizlidir. Çünkü en sonunda kayıp vardır. En acımasız yanı da şudur: Öncesinde ne kadar mutlu olduysan, kaybettiğinde o ölçüde canın yanar.
-Sustum tamam ,bakma öyle bana .
-Niye geldin sen ?
-Gözyaşlarını silmek için geldim.Niyetim biraz da olsa yüzünü güldürmek.
-Mendilin var mı?
-Senin için her zaman , tenim ,tuzlu sularına bir mendil .
-O zaman getir parmaklarını yüzüme.
-O zaman parmaklarım göz pınarlarında .
-O zaman iyi ki varsın.
-Ağlama sen, haydi biraz gül.