Gökçe
@__mavi__
Her yeni gün, yazılmayı bekleyen kitabının boş sayfasıdır...
Puan vermedi·184 syf.·
2020 14. kitabı
"...İnsan nasıl bunca sıklıkla
Kaybedip sonra tekrar bulur bir yerini?
'Kaybolan tarafım' diyorum,
Bulduğum her şeye gecikiyor
Belki de denge
Budur sadece
Böyle bakınca
Say ki bu da bir iyileşme"
"Dünü seviyorum geçtiği için. Yarını seviyorum henüz gelmediği için. Bugün hiç bu kadar güzel olmamıştı!"
"Anlaşmak için kelimeler ihtiyaç yok diye düşünüyorum. İki kişinin sessizlikte bir beden olması kadar iyi bir anlaşma olamaz. Ancak ortada bir anlaşmazlık varsa dünyanın bütün dilleriyle konuşsanız dahi boşa kürek çekersiniz."
"Şu kendimi çok seviyorum, bazen de hiç mi hiç tahammülüm yok. Sanki bir kişi değilim, içim öyle kalabalım ki. Bir sürü ben var. Hepsi birbirinden farklı. Biri uyumlu diğeri çizginin dışında, biri salaklık derecesinde itaatkâr, öbürü zehir tadında huysuz. Biri iyimser. Öbürünün yanına varmaya kötülük korkar. Bir yanım öyle bir yanım böyle, yüzüm her yöne birden dönük, kendi içinde. Sonra bakıyorum birçok insanda var bu haller, şükrediyorum, yalnız olmadığım için. Sonra diyorum ki, herkes kendi içindeki canavarı hapsetse dünyada kötülük kalmaz."