İnsanoğluna bir gövde ve bir kafa verilmiştir. Ve de yaşanacak bir hayat. Bu, varoluşun asgari düzeyidir. Bjorn Hansen kendini sadece varoluşun asgari düzeyi ile ilişkilendirir. Şimdiye kadar da kendini bununla ilişkilendirmişti. Bjorn Hansen açısından bu düşünce biçiminden uzaklaşmak imkansızdı. Çünkü bu uzaklaşmanın anlamı intihardı. Bir hayat boşa harcanabilir ama asla pişman olunamaz. Duygusallıkta Bjorn Hansen'i hç etkilemeyen bir şey vardı. Bjorn Hansen duygusallığın kendisini etkisi altına almasından kaçınıyordu. Zira insanın kendini duygusallığa kaptırması hepimiz içinde derinlerde yatan uzlaşma özlemini tetikleyebilirdi.
Hayat kendisine sorduğum bütün soruları cevapsız bıraktı.
Düşünsene, en derindeki ihtiyaçlarımın fark edilmediği, işitilmediği koskoca bir hayat var önümde yaşanacak, üstelik bu benim hayatım.