Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgilidir ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Bir öğrenciyi okuldan uzaklaştırmakla en ufak bir şey ele geçireleceği söylenemez kuşkusuz. Gerek okul, gerek öğretmenin sorunları çözecek güçte olmadığını itiraf anlamını taşır yalnız. Ama madem ki kendileri bu işin üstesinden gelemiyorlar, bari bu konuda elinden bir şey gelebilecekleri yardıma çağırsalardı!