AyşeGÜL
@__sisifosunkayasi__
199 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
İnsan bir "Ah!" olmasın istiyorum...
Ben dünyayı sevmek istiyorum.
Sayfa 24
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Peki, dâhi çağı nedir? Ne zaman olmuştur?
Burada tıpkı Milanolu Bay Bosco gibi tümüyle gizeme bürrünmeliyiz ve sesimizi alçaltıp fısıltıyla konuşmalıyız. Yüzümüzdeki çok anlamlı gülümsemelerle akıl yürütmelerimizi belirlemeli ve tartıya gelmeyen şeylerin narin maddesini bir tutam tuz gibi parmaklarımızın arasında ufalamalıyız. Kimi zaman, sahte mallarını abartılı el kol hareketleriyle göstererek görünmez dokumalar satan tüccarlara benzersek bu bizim suçumuz değil.
Peki, bu dâhi çağı olmuş mudur, yoksa olmamış mıdır? Buna yanıt vermek güç. Hem evet, hem hayır. Çünkü sonuna kadar olmayacak bazı şeyler vardır ve olayların içine sığdırılmayacak kadar büyük ve mükemmeldiler. Sadece olmayı deniyorlardır, gerçeğin zemininin kendilerini taşıyıp taşımayacağını deniyorlardır.
Gerçekliğin kırılmasıyla bütünlüklerini yitireceklerinden korkarak sürekli geri çekilirler. Eğer sermayelerini bölerlerse, bedenlenme sırasında şunu ya da bunu yitirirlerse çok geçmeden, özvarlıklarını kıskançlıkla geri alırlar, yeniden bir araya toplarlar, yaşamöykümüze girer, beyaz lekeler, kokulu alameti farikalar bırakırlar geride; sonra yaşamın dolgunluğu artar, durmaksızın kendini tamamlayıp bizi zaferle mest ederken, gecelerimize günlerimize kocaman adımlarla yayılan, meleklerin çıplak ayaklarının solmuş gümüş rengi ayak izlerini de bırakırlar.
Ancak, bu bütünlük bir anlamda bölük pörçük bedenleşmelerin her birinde tam ve yekpare olarak yer alır. Burada temsil olgusunun ve varlığının vekilinin olayı ortaya çıkacaktır. Bu olayın kaynağı, çevresi ufak ve değersiz olabilir, ancak göze yaklaştırınca, tam ortasında sonsuz ve parlak bir perspektif açılabilir, daha yüce varlık, burada bu sayede de kendini ifade etmeye çalışır ve ateşli bir biçimde parlar.
İşte biz de bu göndermeleri, bu dünyevi
Sayfa 124
Ah ruhani analarını aramak için, laternalarıyla kentten kente gezen o sakallı Odysseuslar. Bu destana layık ozan ne zaman bulunacak?
Sayfa 123
Feniks Kuşu
Mitolojik bir kuş. Hayatının sonuna doğru kendine dallardan bir yuva yapar ve yuvayı ateşe verir. Yuvayla beraber kuş da yanar ve kül olur. Bu küllerden yeni bir feniks ya da yumurtaları ortaya çıkar, yeniden yaşamak için doğar.
Sayfa 123
Öteki kitaplara karşı nasıl da ilgisizdim artık.
Çünkü kitaplar genellikle göktaşlarına benzerler. Her birinin bir Feniks kuşu örneği her taraftan tutuşarak çığlık çığlığa fırladığı anlar vardır. Hemen sonra küle dönüşseler de biz onlara işte bu tek an için vurgunuzdur. Bazen geç vakit, içlerindeki ölü düşünceleri tahta tespih taneleri gibi çekerek bu soğumuş sayfalarda acı bir vazgeçmeyle dolaşırız.
Sayfa 123