AyşeGÜL
@__sisifosunkayasi__
200 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
İkincil bir özelliğe sahip olan, özsüz olamaz. Bir bedenden ayrılmış olmayan, bedenin en az bir kısmına sahiptir. Ruhtan ayrılmış olmayan, ruhtan tümüyle yoksun değildir.
Sayfa 54
J isimli okura yanıt verildi
AyşeGÜL
Sonra cevap vereceğim dedim, unutmuşum. Ki burayı bir sosyal platformdan ziyade arşiv olarak kullanıyorum, yani cevaplamasam da hoş görmelisinn :))
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İkincil bir özelliğe sahip olan, özsüz olamaz. Bir bedenden ayrılmış olmayan, bedenin en az bir kısmına sahiptir. Ruhtan ayrılmış olmayan, ruhtan tümüyle yoksun değildir.
Sayfa 54
J isimli okura yanıt verildi
AyşeGÜL
Sorunu doğru anladıysam ikisi birden biraz. Alıntının ilk cümlesini referans alıp değerlendirirsen daha doğru yoruma ulaşırsın. İnsan hem bedene hem ruha sahiptir gibi bir anlayışa sahipsen burada insana iki özellik atfetmiş olursun - ki bu en az iki özellik- ve bir şeye eğer en az iki özellik bahşediyorsan burada ikisini de kapsayan veya ikisinin de oradan çıktığı bir temel nokta olmalı, bunun adı da öz olmalı gibi bir anlayış...
Muhît-i zevrak menem, Hak menemdür Hak menem
Tamu vü uçmağ menem, cümle mekân bendedir
Evvel ü Ahir menem, Gani vü fakîr menem
Zakir ü mezkûr menem, küfr ü iman bendedir
Cümleye mabud menem, Kâbe menem put menem
Adem'e maksûd menem, işde fulân bendedir.
Sayfa 10 - Kaygusuz Abdal. Budalanâme
J isimli okura yanıt verildi
AyşeGÜL
İki üç kelimeyi anlamamıştım ben de. Genel fikri anladıysan bu biraz hepsini anlamışsın demek
Şarâb-ı hayreti nûşeyledik hamûş olduk
Ezelde mestolup âzâd-ı fehm ü hûş olduk
Göründü hüsn-i ezel çehresinde hûbânın
Bu yüzden aşk-ı mecâziyle pür hurûş olduk
Hevâ-yi nây ile âheng-i çenge peyrev olup
Piyâle nûş ü hem âvâze-i surûş olduk
Dolunca nûr-ı siyâh-ı nigâh ile diller
Libâs-ı mâtemi giydik siyâh-pûş olduk
Bahâr onun neye soldurdu revnâkın söyle
Neden hezârı iken Âsafâ hamûş olduk
Sayfa 97
AyşeGÜL
*Hayret şarabından içince suskun olduk. Ezelde mest olup akıl ve anlayıştan
kurtulduk.
Güzellerin yüzünde ezel güzelliği göründü. Bu yüzden mecazi aşkla (dolup) coştuk.
Neyin nefesiyle çengin ahengine uyarak kadeh (dolu içki) içtik ve melek tabiatlı
olduk.
Gönüller bakışın siyah nuruyla dolunca matem elbisesi giydik, siyahlar
örtündük.
Ey Âsaf! Bahar onun parlaklığını niye soldurdu, söyle! Bülbül iken neden susar olduk?
Safir-i nâyı ne dem istimâa başladılar
Huzûr-ı aşka varıp ittibâa başladılar
Enîn-i çengimi gûş eyleyip benât-ı felek
Nigâh-ı mestim önünde semâa başladılar
Duyunca fehm ü hıred vecd-i cinnet-efzâmı
Harâb hâne-i dilden vedâa başladılar
Gören hurûşumuzu bezmimizde lâl oldu
Gâm-ı cihânı koyup irtidâa başladılar
Şua-ı şems-i cihân-tâbı aşktan Âsâf
Garik-i nûr olarak iltimâa başladılar
Sayfa 96
AyşeGÜL
*Ne zaman ki neyin ince, güzel sesini dinlemeye başladılar; aşkın huzuruna varıp
(ona) uymaya başladılar.
Feleğin kızları inleyen çengimi dinleyince sarhoş bakışım karşısında sema etmeye başladılar.
Akıl ve anlayış cinnet arttıran vecdimi duyunca perişan gönül evinden ayrılmaya başladılar.
Coşkumuzu görenler meclisimizde suskun oldu. Cihanın sıkıntısını (sıkıntısından şikâyeti) bırakıp razı oldular.
Âsaf! Cihan güneşinin ışıklarının parlaklığı aşktandır. Nura batmış hâlde
parıldamaya başladılar.