"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Bizi destekleyecek birden fazla ilişkiye sahip olma sorumluluğunu üzerimize aldığımızda, arkadaşımızdan alacağımız hayır yanıtını kaldırabiliriz. Neden? Çünkü gidecek başka bir yerimiz vardır.
Birbirimize kesinlikle ihtiyacımız var, ama hiç kimse yeri doldurulamaz değildir. Belirli bir kişiyle yaşanan bir çatışma bizi umutsuzluğa sürükleyebilir, ama bunun nedeni o kişiyi çok yüksek bir yere koymamız olabilir. Bir başkasını asla dünyadaki tüm iyiliklerin kaynağı olarak görmemeliyiz. Bu bizim hem ruhsal ve duygusal özgürlüğümüzü incitir hem de gelişimimizi engeller.
İlerlemeci kişiler neyi sevdiklerini, neyi istediklerini, neyi hedeflediklerini ve hangi nedenden ötürü orada bulunduklarını size gösterirler. Bu kişiler nefret ettikleri, hoşlanmadıkları, karşısında oldukları ve yapmayacakları şeylerle tanınan kişilerden son derece farklılardır.
Duygusal anlamdaki tepkisel tutumların getirileri zaman içinde azalır. Kendi sınırlarınızı bulmak için tepkide bulunmalısınız, ancak onları bulduktan sonra bağımsızlığınızı kullanarak doğası kötü olanın içinize girmesine izin vermemelisiniz. Nihayetinde, tepki göstermiş olduğunuz insanlara yeniden katılmalı ve eşit bireyler olarak onlarla ilişkiler kurmalısınız.