Margaret'ın kelimelerini düşündüm.
Şanssız bir dönemden geçtiğinde ve işler istediğin gibi gitmediğinde,kendi hikayenin yazarı olduğunu hatırla. Onu seçtiğin herhangi biriyle, istediğin hergangi bir şekilde yazabilirsin. Ve bu güzel ya da trajik bir hikaye olabilir. Seçim senin
Pes etme ve zorluklarla yüzleş.Başarmayı dene.Bu süreçte başarısızlığını isteyen insanlar da olacak, unutma.Gözlerini ve kulaklarını kapat onlara.Gerçeği yansıtmayan cümlelerin karşısında ümitsizliğe kapılmadan devam et yoluna.
Senin hayatından yalnızca sen sorumlusun.
UNUTMA...
Dalların gökyüzüne ulaşabilmesi için köklerini yeryüzüne inmesi gerekir.Yani her düşüş aslında bir yükseliştir ve her kazanç hayatımıza bir kaybediş kılığında gelir.Ayağa kalkmak için ilk adımı atar insan.Düştün ve bu adımı attın.Sıra ayağa kalkmakta!Bundan sonra"Mutsuzum" diyerek mutlu olamayacağını aklından çıkarma ve sen kendine inanmadığın sürece sana kimsenin inanmayacağını unutma.Pişmanlıklarını yeniden pişman olmak için değil de bir kez daha pişman olmamak için kullan."Düştüm"demekle vakit kaybetmek yerine ayağa kalkmayı dene.Başarabilirsin!Mutsuz olabildiyden mutlu da olabilirsin...
"Engelli" denilen diğer bir grup çocukla beraber özel bir programdayım. Yaş aralığımız dokuzdan onbire kadar. Okula başladığımızdan beri Öğrenme Klübü'nde hiçbir zaman diğer sınıflar gibi bir ilerleme göstermedik. Sadece bir önceki yıl yaptıklarımızı tekrar ettik, ama yeni öğretmenlerle. Sınıfımız bile değişmedi.