Bir ummanda samançöpü gibi ıssızım
ne yönüm belli
ne güneşim
ne de gecem
razıyım kaderin her cilvesine
varsın bitmesin sızım
pare pare dökülsün sayfalara her hecem
Şimdi suskunum şimdi beyaz şimdi durgun
Neden dağlarıma böyle kara bulutlar vurgun
Ben gezerim terk-i diyar ruhum göklerde
Anlatamam hallerim nasıl hasta nasıl yorgun
bu geceyi bağırtan ben değilim
bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu
bu uğultulu yangın gecesini
rezil rezil bağırtan ben değilim
gemiler kendileri bağırıyorlar
galata kulesi kendiliğinden bağırıyor
ben kendim bağırıyorum bilmeyerek
haykırdığımın farkında olmayarak
kirpiklerim bıyıklarım kavruluyorlar
yangın hayallerime sokuluyor