Alperen
@_akir
Bir kişiyle sohbet etmek neyse, yazdıklarını okumak onun yarısına tekabül eder.
Sen de mi çeşmeyi kurutup gittin
Yılkı atlarını yürütüp gittin
Rüya mıydı yoksa yağmurda yanmak
Toprağa düşerken gökte uyanmak
Uslanmadın; bahçıvan güz topladı bahçende
Dumanlı bir mahzene göçüp gitti tenleri
Şimdi seni bekliyor gündüzünde, gecende
O ıssız ve karanlık, sükût merdivenleri
Bazen keşke bir avare olsaydım diyorum. O zaman çalışmaz yine de bir şekilde hayatımı sürdürürdüm.
Gözlerinin nasıl sert baktığını fark etmişsinizdir. Onu kollayan olmamış hiç, hep başının çaresine bakmak zorunda kalmış. Böyle bir kızın gözleri yumuşak ve nazik bakamaz.
Onun, okuduklarını kavradığını ve kitaplardaki düşüncelerden aldığı zevkle ürperdiğini bilmek Martin'in mutluluğunu arttırıyordu.