Romanlarımdan birinde bölüm başlığı yapmışımdır:
İnsana bir düşman gerek
İnsan yemelidir, içmelidir, barınmalıdır, ısınmalı, sevmeli, sevilmelidir. Kesin bu. Ama insanın bir de düşmanı olmalıdır; gücünü, üstünlüğünü, kendine güvenini duya bilmesi için. İnsan bunu duymadan rahat edemiyor, hiçleşmiş sayıyor kendini. Spor bu içgüdünün eleştirilmesi, uygarlaşmasıdır. Yetmiyor ama; kavgalar, dögüşler, cinayet ler önlenmiyor. İnsanoğlu ne yapıp edip kendine bir düşman buluyor (sayfa 18)
Üstün eğitim ler kavrayan, yaralıya yönlendiren eğitimlerdir. Onlar spordan ve başarı yarışlarından kalan açığı, insanlara dış düşmanlar göstererek kapatıyor. Bırakın uzaklarımızı, işte Bulgaristan işte Yunanistan. Okul marşlarında ve kitaplarında İstanbul amaç İstanbul Ülkü. Ve Türk, düşman.(sayfa 19)