"Tehlikenin yaklaşmaya başlamasıyla, insanın yüreğinde her zaman birbirine denk iki ses yükselir: Gayet mantıklı olan ilk ses, insana tehlikenin niteliğini değerlendirmesini ve ondan kurtulma yolları aramasını söyler; çok daha mantıklı ikinci ses ise, tehlikeyi düşünmenin çok bunaltıcı ve acı verici olduğunu, her şeyi önceden görmenin, olayın genel gidişatından kurtulmanın insanın elinde olmadığını ve bu yüzden insanı bunaltan tehlike düşüncesini, tehlikeyle karşı karşıya kalana kadar görmezden gelmenin ve hoş şeyler düşünmenin daha iyi olacağını söyler. İnsan yalnızken birinci sesin dediğini, topluluk içindeyken ise tam tersine ikinci sesin dediğini yapar."
Sayfa 209 - II.Cilt - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor
Moore onu kendisine çevirdi, kollarıyla sardı ve göğsüne çekti. Acısının derinliği onu şoke etmişti. Bütün vücudunun, fırtınada sallanan bir köprü gibi titrediğini hissedebiliyordu.