Methini çok duyduğum,okuyucuların çok etkilendiğini söylediği bir kitabı bitirdim.insanı duygudan duyguya sürükleyen bir kurgu.yazarın zaman dili yer yer değişiyor.bazen konuşanın kim olduğunu anlamıyorsunuz.bazen gereksz detaylara fazla girildiği olmuş.sayfa sayısı konu bakımından çok fazla yani 500 sayfada falan hikaye işlenebilirdi.ama herşeyden bağımsız bir insanın ısrarla iyileşmek istememesi,geçmişine saplantılı şekilde bağlı kalıp onu iyileştirmek isteyen herkesi itmesi,kariyer bakımından üst seviyelere ulaşmış olmasına rağmen kendini her fırsatta eziklemesi,sonra birşeyleri kaybedince ah vah demesi hem üzdü hem kızdırdı beni.eşcinselliği öyle bir işlemiş ki yazar en homofobik insan bile doğal karşılar.rahatsız edici değildi.genel olarak ölüp bitmedim ama sevdim kitabı.içinde güzel dersler ve düşünceler mevcut.bu kadar acıya biraz mutlu son olsa iyi olurdu.