Zihinsel engelli bir adam da,diğer adamlar gibi olmak ister.
Bir çocuk kendisini beslemeyi veya ne yemesi gerektiğini bilemeyebilir,ama onun da karnı acıkır.
Nasıl oluyor da,kolsuz ve bacaksız doğan insanlardan faydalanmayı akıllarından bile geçirmeyen dürüst ve duyarlı kişiler,düşük bir zeka düzeyiyle doğanları istismar etmekte bir mahsur görmezler?
Huzur ve gülmek çocukluğa dair özellikler,diye düşündü Su. Çünkü çocukken olaylara ve insanlara önyargısız yaklaşıyoruz ve her şeye, herkese şans tanıyoruz.sonraları yaşamın gerçek doğasını tanıdıktan sonra resimlere gülen güneşler çizmekten vazgeçiyoruz.o zaman boya kutusundaki koyu renklere uzanıyoruz.