Bedia Yılmaz
@_bedis_
Avukat katibi
Sakarya
Sakarya, 20 Mart 1983
340 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı okumadım, dinledim. Normalde dinleyerek gayet içime yerleşiyor kitaplar. Bunda öyle olmadı. Zor ve ağır. Geçmedi bana. Belki de yanlış bir zamanda dinledim, bilmiyorum.
Reklam
Açıkçası kapaktaki çizim ve bittabii adı dikkatimi çektiği için aldığım bir kitaptır kendisi. Hacmi küçük ancak derdi büyük bir kitap olduğunu nereden bilecektim? 10 dakikada okurken 10 yılı birden yaşayacağımı peki? Biraz zamanda yolculuk yapıp eskilere gideceğimi?
Kitap, kafa dinlemek için yolculuğa çıkan bir genç ile terkedilmiş ve harabeye dönmüş bir köyde, birer birer meşe palamudu toplayarak bir orman, bir yaşam oluşturmaya çalışan çobanın hikayesini anlatıyor. Tabii daha çok ağaç diken adamın hikayesi.
Ancak sadece ağaç dikmenin önemi yok kitapta! Ağaçsızlığın insanlardan aldığı şeylere da temas ediyor. Doğanın kendi akışında olmadığı yerlerde insanın nasıl agresif olduğuna değiniyor. Bir umut kırıntısının somut olarak koca bir ormana dönüşebileceğini gösteriyor. Hedef ve odağın önemini vurguluyor. Ve daha nicesi…
Aldıktan sonra farkettim ki illüstratör 
Öudemir imiş. Çizimlerin öyküye katkısı çok büyük elbette. Sivri ve soğuk bir mekandan yumuşacık bir bahara geçişi hissettiriyor insana. Yüzü hiç görünmeyen çoban amcanın hisleri bile geçiyor insana. Pek güzel. Pek şahane!
Çevirmen Didem Nur Güngören ve kitabı bizlere ulaştıran @everestyayinlari da teşekkürü borç bilirim tabiiki
Kendisi küçük ancak hikayesi kocamaaaaan olan bu kitabı okumanızı hevesle öneriyorum. Keşke bir dönem Amerika’da yapıldığı gibi toplu basım yapılarak çocuklara hediye olarak dağıtılsa bu hayal gerçekleşene kadar alıp okuyabiliriz tabiiki.
Kitapla, ağaçla ve bittabii sevgiyle kalın
Yazardan okuduğum 2. kitap. İlki Antabus’tu ve çok sevmiştim. Bunu da öyle.
Hepyek, 12 öyküden oluşuyor. Her biri günlük hayatta karşılaşabileceğimiz olaylar. Hatta yaşadığımız, yaşarken utandığımız, gizli kalsın istediğimiz, farkedip sadece bilgiyi kendimize sakladığımız, herhangi bir sebepten sesimizi çıkaramadığımız ama başımızdan ya da yanımızdan gelip geçen hikayeler.
İronik bir dili var. Açık ve net gerçeklerle süslenmesi de cabası. Aslına bakarsanız süsten de öte. Var olduğunu, yaşandığını bilmek biraz dert sahibi yapabiliyor. Bazen güldürüp çoğunlukla da düşündürüyor.
Hasılı ben sevdim. Her hikayede bir kişiyi ya da bir olayı epeyce içselleştirdim. O mu bu mu diyemem. Yekten hoş bir kitap zira.
Gerçekte yaşanan olayları ironik ve eleştirel tonda, sorunları göze sokmadan ama hissettirerek ileten, cesur ve bizden hikayeler. Meraklısına tavsiyemdir. Okuyunuz, bu kitap güzeldir.
#tavsiye #kitap #okudumbitti
Uzun zamandır kişisel gelişim tarzında kitap okumamıştım. İnsan bir kısım gelişim yaşayınca her gelişim kitabı zevkli gelmiyor. Hatta bıktırıcı olabiliyor.
İşte bir kısım kişisel geliştikten sonra zaman zaman destek ya da farklı perspektif ihtiyacı hissediliyor. Yani bana öyle oldu. Ne okusam, hangi konuyu ele alsam diye düşünürken kitaplığımdaki bu bebek çarptı gözüme. “Ah minnoş Koala’m,” dedim, “seni okumalıyım”.
Kendi gelişim hikayemde “hayır diyebilmek” en zorlandığım çalışmalardan biriydi. Diğeri ise işe başlayınca kendimi unutma konusu geliyordu. Hazır işsizim, hazır yeni bir işe başlamamışım, bu konuyu çalışmak güzel olur dedim ve başladım okumaya =)
Fakat başlangıçta güzel bilgiler veren kitap orta kısmında normalleşti, son kısımdaysa klasik gelişim kitaplarından biri oluverdi.
Hasıl-ı kelam: Sanayi devrimi öncesi insanlarını anlattığı kısmı pek sevdim. Sanayi devrimiyle ilgili verdiği bilgiler bana ağır (gereksiz) geldi. Son kısımda “3 adımda 12 adım” minvalindeki bilgiler hevesimi tamamen bitirdi. Neyseki kitap bitti =) bu da böyle tersine yorum olsun.
Sanayileşme öncesini merak edenler ve hiçbir şey yapmamak için maddelere ihtiyacı olanlar okuyabilir. Diğerleri eminim sıkılır. Tercih elbet sizlere kalmış=))
Bir sonraki kitabınız keyifle okunsun. Sevgiler
#okudumbitti #kitap #tavsiye #reklamdeğildir
Öykü severler için muhteşem bir öneriyle geldim
İnsan bazen rutin hayatından uzaklaşmak, bazen de kafa dağıtmak için kitap okur. Herkesin çeşitli nedenleri olabilir. Ne var ki her zaman kaçış olmuyor, bazen de hayata karışmak gerekiyor. İşte böyle zamanlarda böyle güzel kitaplar imdadımıza yetişiyor.
12 öyküden oluşan masmavi, umut dolu bir kitap bu. Umudu polyanna pembesi olarak düşünmeyelim. Uzakların şarkısı olarak da değerlendirebiliriz mesela. Bazen havaya karışmış hayaller, bazen sular gibi coşan duygular, bazen ayağımıza dolanan yollardan bahseden bir umut. Biraz yas, biraz hazan da var elbette. Yol bu zira, her şeyi kapsıyor içine.
Çağın bazen içinde bazen de dışında hissettiğimiz bir yerde; yaptıklarımızı, yapamadıklarımızı, yapsak yetmeyecekleri, yetse tamamlanmayacak hislerimizi, düşlerimizi kapsıyor öyküler.
Yolları aşınca mı iyileşiriz yoksa günler uzayınca mı nefes alırız bilemiyorum ama bu öyküleri pek sevdim.
Beğendiğim birkaç alıntıyı fotoğraflarda paylaştım. Seçin, beğenin, size gelsin. =))
Sevgili yazarımızın emeğine sağlık. Bu güzel öyküleri bizlerle buluşturduğu için minnettarım. Okuru bol, ilhamı çokça olsun dilerim
#tavsiye #kitap #ithaki 
Mesut Barış Övün
Reklam