Bedia Yılmaz

Puan vermedi·182 syf.··
2024 20. kitabı
Pek kıymetli @sakaryakitapkulubile birlikte okumuştuk. Biraz da Türk yazarlardan okuyalım dediğimiz bir ay, tavsiyelerin çoğu Hüseyin Rahmi Gürpınar’dan olmuş, içlerinden cadı kitabı seçilmişti. Ah iyi ki, iyi ki! Kitabın güzelliği hakkında söyleyecek pek sözüm yok. Fakat değinmek istediğim noktalar var tabii. Bir kere yazarın dili aldı götürdü beni. 100 kelimeyle değil de 1000 kelimeyle yazılmış gibi bir fark. Kelimelerden yana zengin bir kitap. Anlatım ise basit, sade gibi ancak kaliteli cümleler. Belirtmek isterim ki okurken kelime zenginliğinin ve anlatım güzelliğinin zevkine ayrıca vardım. Kaldı ki bu kitap Nisan 2024 yılında basılmış, olabildiğince güncellenmiş halidir… yani eski hali daha nasıl güzeldir merak etmekteyim Öte yandan kurgusunun kalitesi çok güzel. Konu yeterince doyurulmuş. Her ne kadar fantastik bir kurgu gibi görünse de ciddiyetini asla ama asla kaybetmemiş. Ciddiyet öyle güzel işlenmiş ki, sonunu tahmin edebilseniz dahî tadı kaçmasın diye sonunu değil, okuduğunuzu düşünüyor, özümsüyorsunuz. Heyecan her daim sürüyor. Kısa, merak uyandıran, boş sayfası olmayan, okuması zevki, güzelce bir kitap. Okumadıysanız kesinlikle bu kitaba fırsat vermelisiniz. Hem Türk klasiklerinden bir kitap okumuş olursunuz, hem de Hüseyin Rahmi’nin romanlarıyla güzel bir tanışma yapmış olursunuz. Nereden bakarsanız kardasınız Dul bir adam, ölen kadınlar, canını kurtaranlar, yeniden evlendirilecek kadınlar; kıskanç bir kaynana, şımarık çocuklar; hortlaklar, ruh çağırmalar, falanlar, filanlar… Aksiyonun ve dahî heyecanın asla düşmediği güzelce bir roman. Türk fantastiğinin atası sayılacak bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.
CadıHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,5bin okunma
Reklam

Bedia Yılmaz

, bir kitap okudu
Puan vermedi·143 syf.·
3 saatte okudu
·
2024 26. kitabı
Ahmet Ümit
8.6/10 · 10,5bin okunma
Sevgi ne zarif bir şeydi. Yumuşacık yastıklar seriyordu düşenin altına.
Sihirli değnek diye buna derim!
Hayatın bozmayı unuttuğu ya da n’apsa bozamadığı insanlar vardı hala. Dünya arkalarında yıkılırken, onlar kurbağalar gibi nilüfer yapraklarının seke seke sakince uzaklaşıyorlardı enkazdan.
Romantik sanki =))
Düşünsene birinin yeryüzünde arayıp arayıp sonunda bulduğu kadınsın. Of! Ne cüsseli laf.
Reklam