yaktım sana dair isteklerimi
şemsiye taşımak istemiyorum
ıslanmak daha güzelmiş
yitik kalbini arayan
bir şairin gözyaşlarıyla
yaktım sana dair isteklerimi
tutunmayacağım bulutlarına
avuçlamayacak yıldızlarını
gökkuşağına dokunmayacağım
ben bir samanyolu bedevisiyim artık.
hani şair diyor ya:
bu zamanlar o ateş söndü
aletler bozuk gittiği dükkanlardan büsbütün harap döndü
ve artık dün dündü, bugün günlerden başka bir gündü
önce hem zanaat hem şahsiyet yerde süründü
sonra biri diğerine bin bir kahırla öldü
işte böyle, şahıs bâki kalsa da şahsiyet ölür
ardından da insanlık her geçen gün sizlere ömür
duymuyor mu bu insan kulağının hâlâ nesi var
insanlığın canı çıktı minarelerde sala sesi var