Betül

vakti belirsiz sevinçler taşıdım eşiklerine, alışkanlıklardan kurtarmak için seni. ayrılığı bile bir ayrıcalık diye sundum da, sen kapıların hep aynı saatlerde açılıp kapanmasını bekledin. bir lambadan alıyor ışığını artık gövden. gökyüzü bir odada kanat vurur mu? nereden alır rüzgârını bulutlar?
Reklam
kimse yaşamadan bilemezdi elbet, nereye, neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü. geçmişini bir mühür gibi gözlerinde ve adımlarında taşıdığını insanın.
Sayfa 10
seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben.
insanın kendi eylemlerinden dolayı kendinden kaçıp kurtulamadığı durumlar vardı. göğsünde bir şey öldürülmüş, yakılmış, dağlanmıştı.
Sayfa 296
sebebi her ne olursa olsun, dünya üzerinde acının artmasını dileyemezsiniz. acı için tek bir şey dileyebilirsiniz: o da acının dinmesi.
Sayfa 242