Berkay Ayan
@_berkayayan
“Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?”
“Kimsenin gözünün yaşına bakmam.
Öyle acı şeyler gördüm ki, susmam,
Saray da, kent de çileden çıkarıyor beni
Aralarında bu kıratta insanları gördükçe
Ateş kesiliyorum öfkeden, üzüntüm derin;
Her yerde o bayağı şakşakçılık,
Haksızlık, çıkarcılık, hainlik, dolap;
Dayanamıyorum artık, çılgına döndüm,
Niyetim, kimin yarattığına bakmadan,
Tüm insanları kırıp geçirmek.”
“Değer konusunda hiç ayrım yapmayan
O sınırsız hoşgörü benim harcım değil;
Ben ayırt edilmek isterim başkalarından.
Kısacası, bana göre değil tüm insanları seven.”
“Beni en çok tiksindiren şey,
O emret fındık kabuğuna gireyim diyenler,
Her önüne geleni şapır şupur öpenler,
O gönül okşayıcı laf ebeleri
O herkesle incelik yarışına çıkanlar,
Akılsızla akıllıyı bir tutanlar.”
“Böylesine düşündüğünün tersini söylemek,
Hakikaten rezillik, alçaklık, namussuzluk;
Başıma gelse böyle bir uğursuzluk,
Hiç durmam, acırım ama, asarım kendimi.”
