Bir tarafımız hep kırık kalacak belki ama ihtimal bir kafiye tutturabiliriz. Bütün yorgunluklarımızı yekdiğerine dinlendirebilir, birbirimize sığınabilir, iki ayrı ırmağın delicesinde değil bir ırmağın derininde akabiliriz. "Yeniden" diyebiliriz.*
"Züleyha, Yusuf'a bir mektup yazmaya başlayınca,
Yusuf diye başladı,
Yusuf diye bitirdi.
Gördü ki hitaptan öteye geçemedi.
Anladı ki aşkın nâmesinde ser-nâmeden öte kelâm yok.
Ve Züleyha'nın lügâtında Yusuf'tan öte sözcük yok."
