Rüveyda Serra Bek
@_birkitapsever
Psikolog
İstanbul
239 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Carol Gömülmeden kitabı yazarın okuduğum dördüncü kitabı (dört kitabı var zaten) ilk olarak Kafes kitabını okumuştum ve onu o kadar sevmiş o kadar gerilmiştim ki! Gerçekten kitap gerilim kategorisinin hakkını veriyordu diyebilirim. Fakat yazarın diğer kitapları, Carol Gömülmeden de dahil gerilim kategorisine uymuyor bence. Yazarın kitap konuları her zaman ilginç oluyor başladığın zaman acaba sonunda ne olacak dedirtiyor insana bu kitap içinde konu gayet ilginç ve ilgi çekiciydi. Konusunu kısaca anlatmak gerekirse;
Carol Evers'ın karanlık bir sırrı vardı. Bazen komaya giriyor ve komaya girdiğinde bir ölüden farksız oluyordu. Nabzı ve kalbi duruyor, nefes aldığı belli olmasa da bilinci asla kapanmıyordu. Ancak doktorlar bile onun öldüğünü düşünüyordu.Bu sırrı bilen iki kişiden biri olan ve ondan kurtulup servetine konmak isteyen kocası, Carol komaya girdiğinde onu diri diri mezara gömmek için yaptığı planı hayata geçirmeye koyulur. Komadaki Carol çevresinde olan her şeyi duyup hissederken, Harrows adlı kasabada cenaze hazırlıkları başlar.
Bu sırrı bilen diğer kişi, Carol'ın eski sevgilisi, meşhur kanun kaçağı James Moxie ise haberi aldığında Carol gömülmeden Harrows’a yetişmek için yola çıkar. Tehlike ve gizemle dolu Yol'da yolculuk ederken eski düşmanlarla, ürkütücü varlıklarla ve peşindeki kiralık katillerle başa çıkmak zorundadır. Bu arka kapak yazısı dediğim gibi beni ciddi manada çekti.Ama ya ben çok fazla kitap okuduğum için ya da gerekli betimlemeler, duygusal aktarım olmadığı için bilmiyorum çok beğenemiyorum kitapları. Fakat genel bakıldığı zaman kitap iyi, kafa dağıtmak için okunabilir diye düşünüyorum. Ben finaller sonrasında tam bu amaçla okudum ve iyi gitti diyebilirim. Sizde elime geçti, kafam dağılsın diye okursanız okunur ama gerilmek istiyorum diyorsanız
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başkalarıyla ilişkimizde, zaman zaman mola alabilir, araya mesafe koyabilir, hatta gerekirse karşımızdakinden tamamen vazgeçebiliriz. Oysa kendimizle ilişkimizde bunların hiçbiri mümkün değildir.Benliğimizle günün 24 saati, yılın 365 günü beraber yaşamak zorundayızdır, son nefesimize kadar. İyi de olsa kötü de olsa, bize aittir. O halde bu zorunlu ilişkiyi dostluğa dönüştürmek, daha huzurlu, daha mutlu, daha doygun bir hayat sürmenin anahtarı olarak görülebilir.Kendiyle dost olmak, kendini sevmek mi demektir? İkisi arasında bilinçli bir tercih yapılabilir mi? Kendiyle dost olan kişinin başkalarıyla ilişkileri bundan nasıl etkilenir? Kendine bedenen ve ruhen özen göstermek, kişinin kendisiyle ilişkisinde neden hayati bir rol oynar? Sınırlarını, gücünü ve imkânlarını bilmenin kişiye katkısı nedir? Hayat amacını keşfetmenin, kişisel değerlerini ve alışkanlıklarını tanımlamanın, yara ve travmalarıyla yüzleşmenin kendiyle dostolmakla nasıl bir bağı vardır? Kendi hikâyesini yazmak ne demektir? Hayatın bereketine açık olmak nasıl mümkündür? Wilhelm Schmid Kendiyle Dost Olmak’ta, “Kendini sev” sloganıyla gitgide daha fazla sarmalandığımız
günümüzde, kendimizle sağlıklı ve dostane bir ilişki kurmanın önemine vurgu yapıyor. İnsanın, kendine dönük abartılı bir sevginin tehlikelerine kapılmadan, sükûnetle kendisiyle meşgul olmasının, hayat yolunu çizmede nasıl değerli bir kaynak olabileceğini gösteriyor. Kitabı okurken son derece akıcı bir şekilde ilerliyor aslında konuya baktığımız zaman konu çok geniş gözüküyor nasıl ele alınır, bu kadar soru nasıl cevaplanır ama yazar bunu sade ve samimi anlatımı ile ziyadesiyle iyi yapmış.Kitapta kendiyle dost olmak için insan neler yapmalı? Başlığı altında 9 madde görüyoruz;
1. İnsanın kendisiyle ilişkisinin biçimini bilinçli şekilde
Müntekim, Şebnem için bütün dünyaya çay ısmarlamak istiyordu, ben de bu kitap için Menteş'e çay demleyip, kitabın sonunu beraber yeniden yazalım, mutlu mesut bitirelim istiyorum. Kurgu mükemmel. Her sayfasında 'aaa, yaaa, nasıl yani, e yok artık' dedim de durdum. Hele ki Şebnem Şibumi, karakterler arasında en sevdiğim oldu. Gerçek ile aramda kitap boyunca bir bağ kurdum ve kendimi istemsizce ona üzülürken buldum. Zor bir hayatı vardı ama zor bir hayatı olduğundan Gerçek'in de haberi yoktu. Hayata annesiz başlayacak kadar şanssız, Hayati gibi bir babaya sahip olacak kadar şanslıydı. Hayati, Gerçek'i seviyordu. Şebnem, hayatının doğru adamını bulacak kadar şanslı ve onu gerçekten tanıyamayacak kadar şanssızdı. Hayati, Şebnem'i de seviyordu. Müntekim, sevmek gibi kutsal bir duyguyu her hücresinde hissedecek kadar şanslı, sevilmek gibi kutsal bir duyguyu tadamayacak kadar şanssızdı. Hayati, Müntekim'i sevmiyordu. Ve ben, birkitapsever, Korkma Ben Varım'ı okuyacak kadar şanslı, Murat Menteş ile bu kadar geç tanışacak kadar şanssızdım.
