Bir gün de ashabına şöyle buyurdu: " Hayatta olmam sizin için hayırlıdır. Zira çözemediğiniz konuları soruyorsunuz. Başkaları da size soruyor. Vefatım da sizin için hayırlıdır. Çünkü o zaman, bu dünyada yaptıklarınız Bana gösterilecek. Hayırlı bir işinizi gördüğümde, bundan dolayı Allah'a hamd ederim. Kötü bir davranışınızı görünce de, Allah'tan sizi affetmesini dilerim." Ebedi aleme göçünden sonra bile bizimle ilgisi devam eden bizi unutmayan ve mahşer günü de, "Ümmetim" deyip şefaati ile bizi kucaklayacak olan sevgili peygamberimizi (sav) biz nasıl unutabiliriz ki?