Bizim, peygamberi ısırmasın diye ayağını yılan deliğinin üstüne kapatan Ebu Bekir'imiz, suikastı haber alınca peygamberin yatağına yatan Ali'miz var. Son yudum suyu birbirlerine gönderip susuz şehit olan sahabilerimiz var.
"Evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim!
Tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya,
tarantulaymış benim adım diyecek değilim.
Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı,
kendime rabb bellemiyeceğim.
Razı değilim beni tanımayan tarihe,
beni sinesine sarmayan
tabiattan rıza dilenmeyeceğim."
İsmet Özel
Kalbimiz ile aklımız arasındaki yol kapanırsa, ne yaptığını bilemez hale geliriz. Yolu açık tutabilmek için sade yaşamak, sahici ve samimi olmak, gönlümüzü kalabalık hale getirmemek şarttır.
İbrahim Tenekeci
İlk öğretmenim kitabında, diplomasız hatta belki de okuma yazması bile tam olmayan birinin öğretmen olarak geldiği köyde, çocuklara eğitim vermek adına tek başına verdiği mücadeleye şahit oluyoruz. Bir kız çocuğu üzerinden bir insanın hayatına dokunmanın ne denli güzel sonuçlar doğurduğunu da net bir şekilde görüyoruz.
Başında ilk sıfatı kullandığımız bir olay, bilincimizde hep derin izler bırakır. Yolumuzu bu ilklerin tesiriyle çizeriz çoğu zaman… Bir çocuğun elinden tutup hayatına yön veren genellikle ilk öğretmeni olur.
İlk ÖğretmenimCengiz Aytmatov · Nora Kitap · 201810,7bin okunma