Katibe
@_book
39 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·88 syf.·
2022 6. kitabı
Reklam
"Gözleri vardır, onlarla görmezler; kulakları vardır, onlarla işitmezler. işte onlar hayvanlar gibidir."( A'raf 179. ayet)
Kuran'da geçen A'raf suresine ait bu ayet, kitabı özetler nitelikte. Hatta kitabın sonlarınada geçen "Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana, Söyle, Bence biz kör olmadık biz zaten kördük."
Sözü de bize zaten insanların gözleri önünde olup biten adaletsizliğe, zulme, eşitsizliğe kör olduklarını, bunun giderek arttığını ve yine bize kitap insanın, bir duyusunu kaybettiğinde ne kadar acizleştigini, ne kadar muhtaç bir varlık olduğunu anlatıyor.
İnsan, diğer insanlar tarafından görülüp fark edildiği ve eleştirilebildiği için mi düzgün yaşar eğer öylese herkesin kör olduğu bir durumda, kimsenin seni fark etmediği bir durumda düzgün yaşamak gerekir mi?
Kitabın konusuna gelecek olursak;
Körlüğe sebep olan bir virüsün yayılması, hükümet denen yapının, bu olağanüstü durum karşısında, ilk belirti gösteren insanları, eski bir deliler hastanesine hapsetmesi ve bu hapishanede insanlık dramının yaşanması.
Şu soruyu sormadan edemeyeceğim hükümet denen olgu böyle olağanüstü durumlar karşısında insanlığın yararına ne kadar doğru karar alabilir ? O bir avuç insanın hastaneye hapsedilip, insanlık vahşeti ile baş başa bırakılması diğer insanların sağlığı için işe yarayacaksa eyer bu doğru bir karar mıdır? Bu karar karşısında, eşitlikten ve adaletten bahsedebilir miyiz.
İyi hükümet yoktur. Çünkü hükümet denen yapı da yine insanlardan oluşmaktadır. Bir insanın iyiliğini başka bir insan ne kadar düşünebilir ki, çıkarlarına bu kadar düşkün olan bir varlık ne kadar adaletten eşitlikten yana olabilir? Bu konuyu daha kutsal bir varlığa bırakmak gerekmez mi ?
Suç ve Cezaya Dair
Fakat ben derim ki, evliyalar ve adil kişiler nasıl her birinizin içindeki en yüksekten daha yukarı çıkamazlarsa, kötüler ve zayıflar da, yine sizlerin içindeki o en alçak noktadan daha aşağıya inemezler.
Reklam