Oysa şiddetsiz, sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.
Saatlerin geçmek bilmediği bir gün çıkmıştım karşısına. Bir boşluğu doldurmuştum, hatta belki, yaşadıklarının kağıda dökülmesi için duyduğu gizli bir isteği gidermiştim. Şimdi onu yalnız bırakmamı diliyordu.