Zihni okyanusa da benzetebilirsiniz. Siz, zaman zaman kendinizi okyanusta kabaran bir dalgayla özdeşletirir, dikkatinizi o dalgaya verir ve 'Bu benim düşüncem' der, dalgaya sahip çıkarsınız. Bunu yaptığınız andan itibaren bir okyanus gibi derin ve engin olma niteliğini kaybeder, kendinizi dalgaya hapsederseniz. O dalga ile birlikte savrulur, kıyıya çarparsınız.