Burçinn
@_burcinnk
Oldukça cahilimdir ama epey okurum
45 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her durumda vahşi kadın size aittir, o tüm kadınlara aittir. Onu bulmak için kadınların içgüdüsel hayatlarına, en derin bilgilerine dönmeleri gereklidir. O halde yolumuza devam edelim ve kendimize vahşi ruhu tekrar hatırlatalım. Şarkılarla onu ete kemiğe büründürelim, bize verilmiş olan sahte elbiseleri çıkarıp atalım. Güçlü içgüdünün ve bilginin gerçek elbisesini giyelim. Bir zamanlar bize ait olan psişik topraklara yayılalım, sargıları açalım, ilaçları hazır edelim. Şimdi uluyan, gülen, bizi çok ama çok Seven'in şarkısını söyleyen vahşi kadınlara geri dönelim. Bizim için sorun basit. Biz olmadan Vahşi Kadın ölür. Vahşi Kadın olmadan da, biz ölürüz. Para Vida, gerçek hayat için, her ikisi de yaşamalıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hemen söyleyeyim, vahşi Benliğin dünyasında açılan kapılar az ama değerlidir. Derin bir yara izniniz varsa o bir kapıdır; eski, çok eski bir öykünününüz varsa o da bir kapıdır, gökyüzünü ve suyu tahammül edemeyecek kadar çok seviyorsanız o bir kapıdır. Daha derin bir hayatı, eksiksiz bir hayatı, makul bir hayat özlüyorsunuz o da bir kapıdır.
''Bir atletten çok, estettim; tek isteğim de kendinden geçmiş bir halde gezip tozmaktı. Masa ve sandalyelerden çok, toprağı, ağaçları ve mağaraları yeğliyordum, çünkü buralarda Tanrı ile baş başa kalabileceğimi hissediyordum.''
''Artık çoban değildi kendisine ait hiçbir şeyi yoktu. Ülkesine geri dönmek ve her şeye yeniden başlamak için gerekli olan parası bile. Bütün bunlar aynı güneşin doğup batışı arasında oldu diye düşündü. Daha duruma alışmadan göz açıp kapayıncaya kadar kısa zamanda hayatta kimi zaman koşulların değiştiğini düşünerek kendine acıdı. Ağlamaya utanıyordu. Koyunlarının karşısında hiçbir zaman ağlamamıştı. Ama pazar yeri bomboştu ve kendisi yurdundan uzaktaydı. Ağladı, Tanrı adil olmadığı için kendi düşlerine inanan insanları bu şekilde ödüllendirdiği için ağladı. Koyunlarımın yanında mutluydum ve mutluluğumu çevremde bulunanlarla paylaşıyordum. Geldiğimi gören insanlar beni iyi karşılıyordu. Şimdi kederli be mutsuzum. Ne yapacağım? Daha katı olacağım ve bir insan bana ihanet ettiği içinde artık kimseye güvenmeyeceğim. Kendi hazinemi bulamadığım için gizli hazine bulan herkesten nefret edeceğim ve bütün dünyayı kucaklayamayacak kadar küçük biri olduğum için sahip olduğum her birşeyi her zaman korumaya çalışacağım.
