Büşra Kerim
@_busrakerim
Yaz göklerinde uzanıp giden o bildik yollar insanı günahsız uykulara da zindanlara da götürebiliyormuş demek.
Reklam
"Hayatınızda bir değişiklik hoşunuza gitmez mi?" diye sordu. "İnsan, hayatını hiç değiştirmez ki. Zaten herkesin hayatı birbirinin aynıdır. Buradaki hayatımı beğenmiyor da değilim." diye karşılık verdim. Pek hoşnut kalmış görünmedi. Hep kaçamaklı karşılık verdiğimi, içimde yükselme tutkusu olmadığını, bunun da iş hayatında yıkım olduğunu söyledi.
Céleste'lerde yemek yemeyi canım çekmiyordu. Kuşkusuz bir sürü soru soracaklardı. Bense, böyle şeylerden hoşlanmıyordum. Kendime bir yumurta pişirdim. Ekmeğim yoktu, aşağıya inip almak da istemiyordum, öylece sahanı ağzıma götürerek ekmeksiz yiyiverdim.
Anam ölmüş bugün. Belki de dün, bilmiyorum. İhtiyarlar Yurdundan bir telgraf aldım: "Anneniz vefat etti. Yarın kaldırılacak. Saygılar." Bundan bir şey anlaşılmıyor. Belki de dündü.
Yabancı
Albert Camus’nün felsefesi olan absürdizm, hayatın saçmalığı ve anlamsızlığı etrafında şekillenir. Yaşamı anlamaya çalışan insan ile bu anlamsız ve kayıtsız dünya arasındaki çatışma, “absürd” durumu oluşturur. İnsan ne kadar çabalarsa çabalasın, yaşam eninde sonunda ölümle sonuçlanacaktır. O halde nedir bu saçma yaşam kaygısı?
Peki, Albert Camus bu noktada umutsuz mudur? Hayır, tam tersine: Camus'ya göre hayatın anlamsız olması, onun yaşamaya değmez olduğu anlamına gelmez.
Yabancı romanında, Meursault’nun saçma ve anlamsızlıkla dolu serüvenine dahil oluruz. Toplumun dayattığı rolleri reddeden, hayatı olduğu gibi kabullenen ve olduğu gibi yaşayan bir karakterdir o. Hayata karşı ilgisizliği ve duygusuz tavırları, özellikle annesinin cenazesinde gösterdiği kayıtsızlık, okuru şaşırtır ve rahatsız eder. Ancak Meursault’nun bu tavrı, aslında Camus’nun absürd insan tanımının bir yansımasıdır.
Reklam