Puan vermedi·96 syf.·
2025 1. kitabı
Danimarkalı yazar ve şair Tove Ditlevsen'in #KopenhagÜçlemesi adını verdiği, otobiyografik üçlemesinin ilk kitabı olan 'Çocukluk' kitabı, ihmal edilmiş bir çocukluk geçiren, anne sevgisini sorgulayan ve babasıyla sınırlı bir ilişki kuran yazarın iç dünyasını anlatıyor.
Ailesinde hiç kimseyle sağlıklı bir ilişkisi olmayan Tove'nun özellikle annesiyle olan sancılı ilişkisi hayli dikkat çekici. Annesiyle arasındaki dengesiz, soğuk ve mesafeli ilişkisi, çocuğun yalnızlık ve anlaşılmama hissini daha yoğun yaşamasına sebep oluyor. Ataerkil bir ailede ve zor sosyoekonomik koşullar altında büyüyen yazar, tüm engellere rağmen çevresinin onu ciddiye almadığı bir hayale sahip: şair-yazar olma hayali. Hayata karşı umudunu ve merakını bu şekilde korumaya çabalıyor. "Çocukluk", sadece bir büyüme hikayesi değil, aynı zamanda bir kadının kendini keşfetme ve kimliğini bulma sürecini de işliyor. Kitap sade ve samimi bir dile sahip bunun yanında mutsuzluk ve karamsarlık o kadar derin anlatılmış ki, okur olarak yazarı bu hikâyenin içinden çekip çıkarmak, ona daha iyi bir yaşam sunmak istiyorsunuz. Üçlemenin devam kitapları da bu iç dünyayı derinlemesine keşfetmek isteyenler için oldukça merak uyandırıcı. Tavsiye ederim.
Puan vermedi·80 syf.·
2024 20. kitabı
Senenin şu son günlerinde yakın zamanda okuduğum, okurken de çok keyif aldığım iki kitapla geldim. Byung-Chul Han'ın Yorgunluk Toplumu ve Palyatif Toplum adlı eserleri, günümüz insanının ruh halini ve toplumsal yapısını derinlemesine işlediği iki muazzam kitap.
Yorgunluk Toplumu, bireyin üzerinde hissettiği performans baskısı nedeniyle kendini sömürüsünü ve bu baskının yarattığı depresyon, tükenmişlik sendromu, yetersizlik hissi sorunlarını ele alıyor.
Palyatif Toplum ise bireyin acıyı hayatın doğal bir parçası olarak kabul etmek yerine ondan kaçmaya çalışmasını eleştiriyor. Han, bu kaçışın bireyi yüzeyselleştirdiğini ve acının öğretebileceği derslerin farkına varılmadığını vurguluyor.
Kitaplar bittiğinde birçok soru akıllara gelebilir, benim aklıma ilk gelen soru şunlar oldu: Palyatif Toplum'da eleştirilen acıdan kaçma çabası insanın kendini bu baskılardan kurtarmak için bulduğu yüzeysel bir çözüm müydü? Eğer öyleyse birey üretim baskısı hissederken içine girdiği psikolojik baskıdan nasıl kurtulmalıydı? Baskı ve tükenmişlik sorunlarını çözmek yerine, bu tür sorunları konfor alanına sığınarak görmezden gelme, yani acıdan kaçma eğilimiyle nasıl başa çıkılması gerektiğiydi. Birey gerçekten özgür müydü, yoksa modern toplumun dayattığı normlar içinde sıkışıp kalmış mıydı?
Byung-Chul Han'ın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum, size de çok tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·72 syf.·
2024 18. kitabı
Senenin şu son günlerinde yakın zamanda okuduğum, okurken de çok keyif aldığım iki kitapla geldim. Byung-Chul Han'ın Yorgunluk Toplumu ve Palyatif Toplum adlı eserleri, günümüz insanının ruh halini ve toplumsal yapısını derinlemesine işlediği iki muazzam kitap.
Yorgunluk Toplumu, bireyin üzerinde hissettiği performans baskısı nedeniyle kendini sömürüsünü ve bu baskının yarattığı depresyon, tükenmişlik sendromu, yetersizlik hissi sorunlarını ele alıyor.
Palyatif Toplum ise bireyin acıyı hayatın doğal bir parçası olarak kabul etmek yerine ondan kaçmaya çalışmasını eleştiriyor. Han, bu kaçışın bireyi yüzeyselleştirdiğini ve acının öğretebileceği derslerin farkına varılmadığını vurguluyor.
Kitaplar bittiğinde birçok soru akıllara gelebilir, benim aklıma ilk gelen soru şunlar oldu: Palyatif Toplum'da eleştirilen acıdan kaçma çabası insanın kendini bu baskılardan kurtarmak için bulduğu yüzeysel bir çözüm müydü? Eğer öyleyse birey üretim baskısı hissederken içine girdiği psikolojik baskıdan nasıl kurtulmalıydı? Baskı ve tükenmişlik sorunlarını çözmek yerine, bu tür sorunları konfor alanına sığınarak görmezden gelme, yani acıdan kaçma eğilimiyle nasıl başa çıkılması gerektiğiydi. Birey gerçekten özgür müydü, yoksa modern toplumun dayattığı normlar içinde sıkışıp kalmış mıydı?
Byung-Chul Han'ın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum, size de çok tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·160 syf.·
2024 16. kitabı
Çok yeni bitirdiğim bir kitapla geldim. Alfred Adler'in "Güç Eğitilebilir Çocuklar" kitabı, aslında çeşitli konferans konuşmalarından derlenmiş ve yayınevi de girişte bunun rehber niteliğinde olmadığını belirtmiş. Eğer Adler’in kitaplarını daha önce okumadıysanız, ilk olarak bu kitaptan başlamamanızı öneririm. Çocuk gelişimi ve çocuk ruh sağlığı hakkında okuma yapmak isteyen ebeveynler, eğitimciler ve çocuk ruh sağlığı çalışanları için temel düzeyde bir kitap ancak bu alanlarda sıkça okuma yapıyorsanız, kitabın farklı bir bakış açısı sunmasını beklememelisiniz. İçeriğinde yaşamın ilk 5 yılına odaklanarak kardeş kıskançlığı, kardeş sırası/kardeş sayısı, anne-baba tutumları, sevgisiz veya aşırı şımartılarak büyütülen çocuklara yönelik yaklaşımlar gibi konuları işliyor. Ayrıca kitabın 1900’lü yılların başında yazıldığını unutmamakta fayda var. O dönemin pedagojik anlayışı, çocuk psikolojisi ve eğitim yöntemleri, bugünkü bilgilerden oldukça farklı. Bu nedenle kitabı okurken, önerilen yöntemlerin günümüz koşulları ve modern psikoloji bilgisiyle ne kadar örtüştüğünü değerlendirmek önemli. Tavsiye ederim.
Puan vermedi·192 syf.·
2022 1. kitabı
Psikoloji kitabı okumayı sevenler için harika bir öneriyle geldim! Kitap Sarah Tomley tarafından yazılmış olup, "Bu İşe Ne Derdi?" serisinin bir parçasıdır. Bu seride, günlük hayatta karşılaştığımız durumları her bölümde sorularla irdeleyen; örnekler ve araştırmalarla destekleyen, eğlenceli görseller, eğitici şemalar ve ilgi çekici puntolarla açıklayan bir psikanalize giriş kitabı diyebiliriz. Kitapta, Freud'un görüşlerinin yanı sıra John Bowlby, Erich Fromm, Carl Jung ve Daniel Siegel gibi tanınmış psikanalistlerin düşüncelerine de yer veriliyor. Ayrıca, muhtemelen adını ilk kez duyacağınız birçok psikanalistin ideolojileri hakkında da bilgi bulabilirsiniz. Psikanalizin farklı yaklaşımlarını keşfetmek isteyenler için harika bir seçim olacağını düşünüyorum. Keyifli okumalar
