Çağla
@_ccagla
111 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Bir insanın yerini başka birinin almasının olanaksızlığı anlaşıldığında, varoluşu ve yaşama devam etmesi büyük bir sorumluluk halini alıyordu. Kendisini özlemle bekleyen bir insana veya bitmemiş bir çalışmaya karşı sorumluluğunu fark eden bir insan yaşamını asla çöpe atamıyordu. Varoluşunun ‘neden”ini bildiği için tüm “nasıl”lara katlanabilir hale geliyordu.
“Bize acı veren duygular, onun berrak ve kesin bir resmini çizdiğimiz anda acı olmaktan çıkar.”
Gelecekte bir hedef göremediği için kendini çöküşe teslim eden bir insan, geçmişe dönük düşüncelerle meşgul olmaya başlar.
“Sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti.”
Puan vermedi·90 syf.·
18 saatte okudu
·2025 9. kitabı
