bir kadının ağzından kendi hayatı, vazgeçemediği platonik aşkı, çocuğunun ölümü, aldatılışı mektuplar şeklinde anlatmakta. Duyguları çok derinden ifade etmekte ve akıcılığı sürdüren bir dil kullanılmış.
Kendini ilk kez gerçekten görüyordu. Gözleri görmek için yaratılmıştı, ama o ana dek dünyanın sürekli değişen görüntüleriyle dolu ve kendine bakmak yerine dünyaya bakmakla meşguldüler.