Birçok kadın Mavisakal masalını harfi harfine yaşamıştır. Henüz yok edicileri konusunda safdilken evlenen bu kadınlar, hayatlarına yıkım getiren birini seçerler. Bu kişiyi sevgiyle "iyileştirme"ye kararlıdırlar. Bu şekilde "evcilik oynar"lar. Vakitlerinin büyük bir kısmını, "Sakalı aslında o kadar da mavi değil" diyerek geçirdikleri söylenebilir.
Kızlara, her türlü tuhaflığı - ister sevimli, isterse sevimsiz olsun- görmezden gelemeleri, onları hoşa gider hale getirmeleri öğretilir.
"Nazik olma"ya dönük bu ilk eğitim, kadınların sezgilerini umursamamalarına neden olur.
Bir anne kurt, ölümcül şekilde yaralanmış yavrularından birini öldürdü; bu bana, haşin bir şefkati ve ölümün nihayete ulaşmasına izin verme gereğini öğretti. Daldan düşen ve tekrar yukarı tırmanmaya çalışan tüylü tırtıllar, bir amaca yönelik çalışmayı öğretti. Kolumu gıdıklayan yürüyüşleri, cildin nasıl canlanabilceğini öğretti. Ağaçların tepesine tırmanmak, günü geldiğinde cinselliğin nasıl hisler uyandırabileceğini öğretti.