Dronqo

Dronqo
exhausted
Tıp
Rusiya Federasiyası,Sankt-Peterburq, 3 Ağustos
5 kütüphaneci puanı
92 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şimdi kapıyı kapatabilir, uykuya dalabilirdi ; uyandığında yeni bir yıl başlamış ve her şeye temiz bir sayfa açılmış olurdu, içinin derinliklerinde kıvranan o derin huzursuzluktan da kurtulmuş olurdu. Malcolm'u ve JB'yi görme, muhabbete girme, gülümseyip espriler yapma fikri bir anda katlanılmaz gelmişti ona."
Reklam

Dronqo

, bir kitap okudu
8/10
·126 syf.·
Beğendi
·
25 saatte okudu
·
Okunma: 06 Haziran 2025 00:00
·
2025 2. kitabı
John Steinbeck
8.5/10 · 211,8bin okunma
"İyi de annen baban onlar senin" diyordu Malcolm senede bir filan. "Görüşmüyorum deyip çıkamazsın işin içinden." Fakat görüşmeyebilirdi, işin içinden böyle çıkabilirdi; bunun bizzat yaşayan kanıtıydı. Herhangi bir ilişki gibi sürekli bakım, bağlılık ve dikkat gerektiriyordu; tarafların ikisi de buna gönüllü değilse neden solup gitmesindi? Hemming'in dışında tek özlediği, abartılı düzlüğü, maviye çalan koyulukta yeşile bürünmüş ağaçlan, akşam için tımar edilmiş atların şeker ve dışkı, elma ve kömür kokusuyla Wyoming'in kendisiydi.
Malcolmcum
Sonunda o cuma gecesi sarhoş kafayla sırrını Malcolm'a açtı, o da çek defterini çıkarıp bir çek yazdı. "Alamam" dedi hiç düşünmeden. "Neden?" diye sordu Malcolm. Alırdın alamazdın diye ağız dalaşından sonra Willem nihayet kabul etti. "Borç olarak alıyorum, biliyorsun değil mi?" Malcolm omuz silkti. "Tam bir öküz gibi konuşacağım ama başka türlü söylemem de mümkün olmayacak" dedi, "benim için hiç fark etmez Willem."
Annesine babasına bağırmak, vurmak, onlardan hiç değilse bir tepki almak istedi; keder içinde çözülsünler, metanetlerine darbe insin, önemli bir olayın meydana geldiğini, Hemming'in ölümüyle hayatları için değerli ve gerekli bir şeyi kaybetmişler gibi davransınlar istiyordu. Gerçekten öyle hissedip hissetmediklerini umursamıyordu, sadece söylemelerini arzuluyordu, bozulamaz dinginliklerinin altında bir şey yattığını, içlerinde bir yerde serin bir derenin hızla aktığını, minicik balıklarla ve çimlerle ve beyaz çiçeklerle bir hayatın, insanın kalbi sızlamadan bakamayacağı kadar narin, kırılgan, zarif bir canlılığın yeşerdiğini hissetmeyi istemekti içindeki duygu.
Reklam