Eski ben eskiden her şeye ağlardım
Korkardım karanlıktan,
Boşluğa düşmekten
Boşluk bende değilken ben olmamışken
Yazardım faydalı faydasız
Saatler gecenin yarısında iken
Şiir şair hiçbiri önemli değil de
Duygularım mı bitti yazamıyorum neden
Hayal kurardım eskiden
Eski ben, eski ben
Sanki fırlamış yıllar üzerinden
Ezilmiş altta eski ben
Çok konuşkan çok sosyal
Her yerde parmakla gösterilen
Ah o eski ben, eski ben
Gezmeyi tozmayı seven
Şarkılar mırıldanan ve hatta yazan
Denize bakıp uzun uzun hayaller kuran
Ah o eski ben, eski ben
Bir rüzgar geçse
Kalbi pırpır eden
Kelebekleri görse
El açıp şükreden
Ah o eski ben, eski ben
Çiçeğe, böceğe, kavgaya, karmaşaya, kaosa, karanlığa
Her şeye ılımlı bakan
Özgürce koşmak isteyen
Eskiden ben eskiden
O eski ben...