emine♡
@_emoi
11 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Ne zamandır düşünüyorum: insanlar nasıl bu kadar cahil olabiliyor diye. Pek bir sonuca vardığım sayılamaz ama bu demek değildir ki insanlar cahil değil. Kimi zaman bir soru sorduğumda aldığım cevaplar kimi zaman bir olay karşısında yaptıklarının sonuçları ile karşılaşıp değerlendiriyorum. Gerçi insan denince; etrafa, canlılara, her şeye zarar veren bir varlık bir tür olarak görüyorum. Bazı şeyler hafife alınmayacak kadar kötü olabiliyor. Ve bunu insanlar yapıyor. Azla yetinmiyor çok istiyor ve sonucunda bir hiçlik kalıyor elinde. Tavsiyem şudur ki insanoğluna; siz siz olun kendi hatalarınızı düzeltin ve sonra etrafınızda neler olup bittiğine bakın...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsana ne kadar toprak lazım
İnsan denince akla irade gücü olan üstün varlık gelir. Insan üstün varlık olmasına karşın aynı zamanda nankördür de. Ona verilen her bir nimet,ona şükür kavramını kullanma eylemini akla getirmez. Her bir nimet ona dahasını da istemesine yol açtırır. Ve de buna nankörlük denir. Doğrusu bu zamanda iyi, merhametli, dürüst bir insanla karşılaşmak imkansız gibi karşılanır. Kitapta; köyde yaşamını sürdüren bir adamın açgözlülük sonucunda yaşadığı olayları ele alıyor diyebiliriz. İnsan yaşamını bir hikayeyle harmanlandırıp en iyi şekilde bize sunuyor. Gerçekten etkileyiciydi. Tavsiye ederim.
İnsanlara sadece kendi refahları için verdikleri uğraşla hayatta kalıyorlar gibi görünse de onların sadece sevgiyle hayatta kaldıklarını anladım. İçinde sevgi barındıran kişi Tanrı'ya yakındır, Tanrı onun içindedir, çünkü Tanrı sevgiyi yaratandır."
Öksüzler kendilerine gösterilen ihtimamla değil, yabancı bir kadının içindeki sevgiyle; onlara acımasıyla ve onları sevmesiyle hayatta kaldı. Ve tüm insalar kendileri için tasalanmakla değil, içlerindeki sevgiyle yaşıyorlar.