Uzağım kendimden ama
Hayatın dalgalarını da umursayacak yaşta değilim
Benim için anlamsızlık anlamlılık kadar anlamlı
Ve bunun içindir ki hayal ve gerçeklerin
Boyutlarından da ziyade
Odağım derine iniyor
Orada her şeyi görebiliyorum
Bir kılavuza ihtiyacım yok
Yine de yalanlar uyduruyorum inanmak için
Inanmanın yalan olduğunu bile bile
bişnev
1970'lerde kendini şımartma ve benmerkezcilik, bir huzursuzluk hissi olarak şaha kalktı. 1980'ler ve sonrasında bu yeni değerler etkilerini göstermeye başlayınca, '70'li yılların huzursuzluğu geçti ve yerini daha dışa dönük, sığ ve maddeci bir narsisizm formuna bıraktı. Kültür, sonunda toplumsal inançların ve davranışların yeni bir kendine hayranlık eğilimine uyacak şekilde değiştiği, kendini yenileyebilen bir döngüye girdi. Anne babalar çocuklarını, kendilerini bir şey sanacak şekilde yetiştirmeye başladılar. Eğitim uygulamaları kendine hayranlığı ve kendini ifadeyi vurgulamaya başladı.