Orada kalmanı istemiyorum. Gün ışığında olmanı tercih ederdim. Küçük bir mezar yeri alıp üzerine bir mezar yapacağım, ikimiz için, iki kişilik, biraz motosiklet sepeti gibi. Sen oraya oturacaksın, sepetin içindeki korunaklı yere, dizlerinin üstünde seni sıcak tutacak bir kedi olacak, bense motorsiklette olacağım, saçlarımı rüzgâra vereceğim. Moliere, Chopin, Pierre Desproges’a yakın olacağız. Taşın üstünde birlikte televizyonda çalıştığımız zaman jeneriklerde olduğu gibi ikimizin isimleri yazacak ve bir mezar yazıtı olacak :”Nihayet, buraya geldiğimize pişman değiliz.”
Kimliğini buldum, fotoğrafın güzel çıkmış, kendi kimliğimle birlikte cüzdanıma koydum; iki fotoğraf üst üste gelecek şekilde yerleştirdim; hiç olmazsa orada birlikteyiz.