Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanların yaşıyla her zaman sorunum olmuştur. Zamanın sadece geçtiğini, durmadığını unutuyorum, insan ancak sonradan, bıraktığı izlerden anlıyor zamanı.
Bizim için sabah tamamen zinde olan ve sevilen babayla akşam nefret edilen kapkara baba vardı. Hayatının sonlarına doğru sabahki baba da artık zindelikten çıkmıştı, artık tıraş olmuyordu ve öksürüyordu.
Annem bizi deniz kenarında bir tatile götürmüştü. Babam bizimle asla tatile gelmezdi. Bize asla yüzme öğretmedi. Bize asla kumdan kale kaleler yaparken yardım etmedi. Biz onu asla mayoyla görmedik. Biz onu her zaman elimde fi tarihinden kalma deri çantası, doktor kılığında tanıdık.
O Arras’ı, meyhanelerini, arkadaşlarını, Byrth’larını tercih ederdi.
“Babam sert, annem endişeliydi,
Kız kardeşim mağrur ve sessiz,
Ev insanlardan uzakta yaşardı
Çetin savaşlarla dolu.”
“Babamın çalışma odasında bağırdığını duyardım,
Ve annemin ağladığını,
Nefret içimde kabarırken.”
Şair Pierre Jean Jouve bu dizeleri 1919’da Arras’ta yazmış.