Fatma
@_fatma
“İnsan dediğin; inna lillah’tan başlayıp inna ileyhi raciun’a giden aciz bir yolcudur.”
Şu anda okuduğu kitaplar
Sure-i Ali İmran'dan okumuş olduğumuz ayet-i celilede Mevlâ Tealâ'nın buyurduğu üzere halis akıl akıl sahibi kimseler göklere yerlere bakıyor. Bunların bir yaratıcısı olduğunu anlıyorlar. Ay'a güneşe bakalım, Yıldızlara bakalım, dağlara bakalım, taşlara bakalım. Bunlar kendi kendilerini yaratabilir mi?
Reklam
Kalbimize dönelim...1K
Müslim Coşkun’un kalemiyle ilk kez Muhit Dergisi’nde tanışmıştım… O gün bugündür, nasip oldukça yazılarını okumaya devam ediyorum. Çünkü onun kaleminde insana dokunan bir incelik, kalbe iyi gelen bir samimiyet var.
Bu eserinde ise bizi farklı diyarlara götürüyor… Bursa’dan Göynük’e, Dokurcun’dan Davlumbaz Yaylası’na uzanan bir yolculuk. Ama bu sadece bir gezi kitabı değil; her satırında hissedilen bir iç yolculuk aynı zamanda.
En çok da dağlar üzerine yazdıkları etkiledi beni… Çünkü sadece anlatmıyor, düşündürüyor. Kalbe dokunuyor.
“Dağlar Allah’ın yeryüzündeki ayetleridir…” diye başlayan o satırlar, içimde uzun süre yankılandı.
Kitap boyunca tabiatın güzelliğiyle birlikte, dünyanın geçiciliğini hatırlıyorsun. Bir durup kendine dönüyorsun. Kalbine…
Ezcümle: Karşı Dağın Yamacı, bu yıl kalbime dokunan en güzel deneme kitaplarından biri oldu. Eğer siz de biraz durmak, düşünmek ve hissetmek istiyorsanız… mutlaka okuyun.
“Üzgün geliyor sesin,
Yürüsek mi biraz?”
Çoğu zaman hayat karşısında yaralar alır, üzgün olur, kalbi kırılır ve yorgun düşer. Yol yürümek böyle zamanlarda anlamını bulur. Yol yolcusuna yarenlik eder. Yaralarını iyileştirir, ruhuna dokunur, kalbine ferahlık verir.
Reklam