fatmagül

Uğruna bütün hayatımı elimin tersiyle itmeye hazır olduğum bu adam için bir karınca kadar değerim yoktu.
Reklam
İnsanın çok sevdiği bir şeyi hayal ettiği zamanki gibi, sürekli onun yüzü gözlerimin önüne geliyordu; onu seyretmekten müthiş bir zevk alıyordum ve bir iki saat içinde onu son kez görecektim. Düşüncesi bile ne kadar korkunçtu!
Yeniden başlamak için çok yorgunum, çok usandım.
Ne bir heykeltraş ne bir şair, ne Michelangelo ne de Dante, ümitsizliğin bu halini, kendini yağmura bırakmış ve parmağını oynatacak kadar enerji kırıntısı kalmamış bu adam kadar güzel ifade edebilirdi.
O an sanki taş kesildim. Çünkü o insanın o sırada nereye gittiğini anlamıştım; ölüme.
Reklam