“Eğer o doğru kişiyse, aranıza başkaları ya da ülkeler de girse, hatta ne kadar zaman geçerse geçsin, yine de geç sayılmaz. Onu yeniden gördüğün an, aslında zamanın durduğunu anlayacaksın. Zaman insanları yaşlandırır, aşkları değil.”
Emir sevdiği halde bırakıp gitmemeliydi. Ahmet hayatında cesur olmamanın bedelini ağır ödemişti. Sahra da her ne kadar başlarda kör olsa da sonuçta açmıştı gözlerini. Bazı kitapları okuduğumda, içinde kaybolduğumu hissediyorum. Sanki bütün bu olaylar benim etrafımda geçiyormuşçasına yoruluyorum. :) Gün sonunda yine neler oldu öyle ya diye tribe giriyorum. :) Bu seri de onlardan biriydi. Bitmesine üzülüyorum. Sonu istenildiği gibi bitti. Sahra artık ay çöreğini sevmiyordu o elmalı turtaya aşık olmuştu.
Elmalı TurtaZeynep Sahra
Mükemmeldi...
Her sayfasını büyük bir heyecanla okudum ve oyunu oynayan hiç beklemediğim biri çıktı. Zaten hep beklemediklerimiz yakmaz mı en çok canımızı o yapmaz dediklerimiz. Ama bu hikaye burda son bulmadı. Serinin geri kalanını okumak için sabırsızlanıyorum. Beyza AlkoçKarantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi