Bırakın Tanrı aşkına roman kahramanları olmayı,ya da tiyatro.
Bir gün Hamlet’siniz, bir gün Ophelia.
Bir gün Raskolnikov’sunuz, bir gün Esmeralda. Don Kişot? Belki baştan beri ve hâlâ.
O yüzden ya zaten hep roman kahramanlarısınız.
Bunlar en mutlu günleri ayrılığımızın
Yanaşmadan özlemenin limanlarına
Bir uzun hava içinde kendimiz kendimizin
Uzasın dönmenin saçları, çağırma uzasın
“Medesliler, Pafkiyonyalılar, Keltler, ” diye yazdırırdı Şehzade, ve Kâtip, “kendileri olamadıkları için yıkılıp gittiler, ” diye eklerdi efendisinden önce. “Skintiyalılar, Kalmuklar, Misyalılar, ” derdi Şehzade, ve “kendileri olamadıkları için yıkılıp gittiler, ” diye eklerdi Kâtip.
Büyük bir Asya imparatorluğu kurmak üzereyken, bütün halkı salgın bir hastalığa yakalanmış gibi, Sarmatyalılar’ın kıyafetlerini giymeye, takılarını takmaya, şiirlerini söylemeye başlayınca, yalnız hatıralarını kaybettikleri için değil, kendilerini kendileri yapan esrarı da unuttukları için, Seberler bugün tarihçilerin bile hatırlayamadığı bir soydu.