...Kenti artık hissetmiyordum, ne sokağı ve adını ne de kendi adımı, sadece burada yabancı olduğumu, muhteşem bir kopuklukla bir bilinmezin içinde öylece dikildiğimi, içimde hiçbir niyet, hiçbir mesaj ve hiçbir bağ olmadığını, ama yine de çevremdeki bütün bu karanlık hayatı damarlarımda akan kan kadar doludizgin hissettiğimi algıladım...