Ne güller gül, ne gül bahçeleri, gül bahçesidir sensiz,
Bana cennet dahi ey yar, denk ve dardır sensiz.
Arkadaşım, hem dostum gam!
İşim sabah ve akşam matem,
Gözüm pür nem, dilim pür ah ateşlerde yanar sensiz.
Veda etti tenimden can ve deli hep cümle şimdi,
Yanımda aşinalar, dostum ağyardır sensiz. Ne mümkün hiç gülzar-ı cemal başka şeye bakmaya,
Bana kirpiklerim dikensiz duvardır sensiz.
Şirin efendim, Şirin düştü
Ah ettikçe zarı Şirin'e düştü
Zamanın güzelleri taksim olundu,
Ferhat da zavallı Şirin'e düştü
Gördüğüm Şirin imiş,
Bülbülüm Şirin imiş,
Ben ona Şirin dedim,
Meğer candan Şirin imiş.
Ben bir yare kul olmuşum,
Yanıp yolunda kül olmuşum,
Kuşdilini bilmez iken,
Şimdi bülbül olmuşum.
Gözlerim yari gözler,
Gönlüm Şirin'i özler,
Gel sevgili yarim,
Çıldırtıyor beni bu sözler.
Yer tuttu hayalimde o nurlu cemalin
Gitmez göz önünden gözümün nuru hayalin. Karşımda dolaşmakta yanakların hayali anın Gitmez göz önünden gözümün nuru hayalin.