O kadar önemli bir şey yok aslında; yalnızca, birazcık yalnızlık ve yavaş yavaş çöken, çatıyı geçen ve bedeninin üstünde ağırlığını duyumsatan bu kurşuni gökyüzü.
İşte ben böyle yalnız kalmak istiyordum. Ben olmadan. Yani eskiden beri tanıdığım ya da tanıdığımı sandığım ben olmadan. Yanımda sadece bir yabancıyla, etrafımdan uzaklaştıramayacağımı artık hissettiğim kişiyle yani bizzat kendimle; benden ayrılmayan yabancıyla.